Een dichtbundel bij uitgeverij de Scriptomanen: Tabak Taboek – Pierrette COffrée

Een negen-daagse kosmogenetische tabacco-meditatie in een anti-tabaks-tijd. Een ode aan de vredespijp, aangevuld met mémoires van een vermaledijde pijpenrookster, ‘Geweigerde Gedichten’ en varia. ‘Tabak Taboek’ is poëtisch proza, voorzeker geen promo voor tabak!

Fragmenten uit Taboek in een podcast van Patrick Bernauw in de reeks Mysterieus België:

Toespraak bij boekpresentatie door Jan Lampo:
 
"...Tabak/Taboek – of omgekeerd? – is een bundel over roken, over tabak, maar niet alleen. Eerst krijgen we een cyclus van negen teksten. De schepping komt erin voor, maar ook een grootmoeder (pijprokend, dat wel) die – zoals later blijken zal - de muze was van Guido Gezelle toen die Hiawatha van Longfellow vertaalde. Daarna volgt een dream quest op de Kezelberg waarin we de fictieve coming off age van Pierrette, of in ieder geval van de vertellende “ik” volgen. 
Hier gaat het o.m. over totemdieren – ik zei al dat Pierrette een sjamane is – en nogmaals over Indianen, de Indianen van de vredespijp en de rooksignalen die al eerder in het boek aan bod kwamen. En opnieuw lyrische teksten waarin deze keer de roker en het roken ervan langs krijgen, gevolgd door een narcistische apologie van Nico, aka nicotine.
Toekomstige lezers! Er staat van alles in dit boek. Ook de deconstructie of beter, een soort “refutatio” van het boek zelf. ...
...Tabak/Taboek is door een rokende woordkunstenares in de steigers gezet en gestructureerd en toch klinkt en leest het als een echt verhaal dat leeft in de harten van de mensen en de goden. Dat is de paradox die bewijst dat Pierrette een echte kunstenaar is: ze modelleert een werkelijkheid achter en voorbij het dagelijks leven, maar weet daarbij heel goed wat ze doet.
Als Tabak/Taboek een “boodschap” verkondigt, is het wel dat pijproken zijn goede kanten heeft. Maar deze bundel, deze opeenvolging van lyriek en proza, bevat en is veel meer. Het is een taalkunstwerk, nu eens speels, dan bezwerend, met expliciete en verborgen verwijzingen naar de traditie, naar groten zoals Gezelle, Van Ostaijen en Deelder. Prachtige beelden, wisselend ritme. En af en toe een inkijkje in de West-Vlaamse ziel van de even welbespraakte als discrete Pierrette COffrée.
Dit Taboek lezen, dit erudiete maar pretentieloze pijpenrokers-getijdenboek, beste vrienden, is een rijke, kaleidoscopische ervaring..."  Jan Lampo

Impressies van de (Ta)boek-voorstelling 6/12/’24